Zanger, televisiepresentator, columnist, grappenmaker, tekstschrijver. Het lijstje met wat Gordon allemaal doet is al zo lang. En dan zijn er nu nóg twee beroepen bij gekomen: modeontwerper en zakenman. Men kan hem dan ook gerust een duizendpoot noemen. Sterker nog, dat zou hij zelf óók doen, maar dan met de nadruk op het laatste deel van het woord.

Wie naar het leven van Gordon kijkt, ziet al snel dat het niet vreemd is dat hij zo veelzijdig is. Geboren als jongste zoon in een groot gezin uit Amsterdam-Noord leert hij van zijn ouders dat je succes zelf moet maken. Zijn ouders, en ook enkele van zijn broers en zussen, staan op de markt waar ze steeds wisselende producten verkopen. Het gaat er niet om wat je verkoopt, als je het maar verkoopt, is het motto. Gevoel voor humor én zakelijk inzicht wordt Gordon met de papleper ingegoten. Dat hij ook op de markt gaat staan, staat eigenlijk al van jongs af aan vast, ook al heeft Gordon zelf een andere droom: zanger worden. Met de soulplaten die er thuis rondslingeren leert hij zichzelf zingen en via het circuit van talentenjachten werkt hij zich langzaam omhoog. Bij de Soundmixshow verliest hij op een haar na van de nep-Manke Nelis. En bij het Nationaal Songfestival bereikt hij met het liedje Gini, je t’aime weliswaar de finale, maar haalt daar niet genoeg punten om ons land ook op het Eurovisie Songfestival te vertegenwoordigen. Hoewel zijn optreden daar, in een geel pak en met zakken vol glitters, niet alleen voor positieve reacties zorgt, krijgt hij er wel een platencontract door. Na een geflopte single, krijgt hij daar nog een laatste kans. Het wordt het door John Ewbank geschreven liedje ’Kon ik maar even bij je zijn’. Het vervolg is bekend. Het nummer staat wekenlang op nummer één en grote hits volgen: Blijf je vannacht bij mij, Ik hou van jou en Het is zo weer voorbij. Het buitenland roept. Een engelse versie van het eerste album wordt uitgebracht in Scandinavië. En als Linda de Mol hem in 1995 vraagt om de titelsong van haar Duitse programma Traumhochzeit te zingen, is dat voor Gordon een fantastische start bij onze Oosterburen. Een in Los Angeles opgenomen album levert in Nederland drie grote hits op: We’ve got the power, Miracle én Let it be me. Het album slaat ook aan in Zuid-Afrika en een korte tour door dit land volgt. In hetzelfde jaar laat Gordon ook in de eigen taal weer van zich horen. Met ’Omdat ik zo van je hou’ scoort hij datzelfde jaar ook een dikke top tien hit. Gordon besluit ook nieuwe wegen in te slaan. Als televisiepresentator blijkt hij verrassend uit de hoek te komen. Je houdt van hem, of je haat hem, maar in elk geval zijn de programma’s waarin Gordon te zien daags erna het gesprek van de dag. John de Mol ziet al snel dat de veelzijdige Gordon een eigen show verdient. Met Gordon doorgedraaid en de Late Nicht Show laat hij voor een groot publiek zien dat hij méér kan, dan alleen maar mooi zingen.

Muzikaal komt hij ook opnieuw verrassend uit de hoek. Gordon beschouwt het als een grote eer dat hij door de filmmaatschappij van Stephen Spielberg wordt gevraagd om de titelsong van de film ’The road to el dorado’ te zingen. En hij scoort vervolgens enkele grote hits met de groepen Romeo en Re-play en neemt zelfs een hele CD op met Nederlandse R&B talenten op. Gordon is dan al lang niet meer alleen maar zanger.
Hij groeit uit tot de held van radiominnend Nederland dankzij zijn goedbeluisterde programma’s voor 538 en Radio Noordzee. Typetjes als mevrouw De Waal zorgen ervoor dat automobilisten er voor even niet van balen dat ze in de file staan. Hij doet opnieuw een gooi naar deelname aan het Eurovisie Songfestival, maar eindigt als tweede bij het Nationaal Songfestival. Even dreigt zijn carrière te eindigen zoals het begonnen is: bij een nederlaag bij het Songfestival. Maar Gordon vindt zichzelf als het ware opnieuw uit. Met Rene Froger en Gerard Joling bouwt hij het concept van Toppers in de Arena uit. Tweemaal in 2005, driemaal in 2006 en voor 2007 staan er zelfs meer concerten gepland. Op televisie is Gordon inmiddels een van de gezichten van Talpa geworden. Hij is te zien in de veelbesproken serie met Gerard Joling: ’Over de vloer’. Het succes levert hem zelfs reclamedeals voor Knorr en C1000 op.

Dat zijn televisieoptredens er ook voor gezorgd hebben dat hij in de top tien van meest irritante Nederlanders is terecht gekomen deert hem niet. ’Ik zou het pas erg vinden als ik er niet bij zou staan,’ aldus Gordon.
Precies vijftien jaar nadat Kon ik maar even bij je zijn werd uitgebracht, komt Gordon met een nieuw album met zijn Nederlandstalige hits. Op het album staan bovendien vijf nieuwe nummers, waarvan het duet ’Als je maar gelukkig bent’ met Lange Frans zeker opvallend te noemen is. En alsof hij nog niet genoeg doet, slaat hij in oktober 2006 alweer een nieuwe weg in door op grootse wijze zijn eigen kledinglijn te lanceren. By Gordon is een label van eigentijdse fashion: opvallend en een tikkeltje over de top. Net als Gordon zelf. En dat 2010 weer een Gordonjaar zal gaan worden da's wel zeker!