Liesbeth List
Liesbeth List is geboren als Elly Driessen in Bandoeng Indonesië. Op één jarige leeftijd belandde ze samen met haar moeder in een Jappenkamp. Haar vader werd te werk gesteld in ondergrondse mijnen bij Tokio. Na de bevrijding bleek mevrouw Driessen het leven niet meer aan te kunnen en pleegde zelfmoord. Meneer Driessen vertrok met zijn dochter naar Nederland en hertrouwde. Het klikte niet tussen Elly en haar stiefmoeder en Elly werd uit huis geplaatst. Aanvankelijk kwam ze terecht in een weeshuis. Nadat daar gebleken was dat haar vader nog leefde, moest ze dit huis verlaten en werd ze ondergebracht bij betaalde ouders in Alkmaar. Aan deze situatie kwam een eind toen haar stiefmoeder tijdens een vakantie op Vlieland hoorde dat een inwoonster graag een kind wilde adopteren. Elly Driessen bleef achter op Vlieland. Ze kreeg de achternaam van haar pleegouders en ook haar voornaam veranderde, Elly Driessen werd Liesbeth List. Haar pleegouders runden een hotel. Later werd vader List Vuurtorenwachter.
Toen Liesbeth 18 was vertrok ze
naar Amsterdam waar ze een paar jaar later Ramses Shaffy tegen het lijf liep.
Hij vroeg haar voor zijn nog te starten programma Shaffy Chantant.
Shaffy Chantant werd een groot succes. Na dit succes en het winnen van de
Europabeker voor Zangvoordracht in Knokke ging Liesbeth List zich volledig
storten op haar zangcarrière. In 1967, een jaar na haar platendebuut, kreeg
Liesbeth List het verzoek van Mikis Theodorakis of zij zijn 'Mauthausencyclus'
wilde zingen, een Liederencyclus die gaar over de jodenvervolging in de tweede
wereldoorlog. De critici zaten hier echter niet op te wachten. Want wat moest
'zo'n ongeëngageerd zangeresje' met dat repertoire? En wie bedacht het om '25
jaar na dato nog steeds over de oorlog te zingen?' De plaat Liesbeth List zingt
Theodorakis werd een enorm succes en behaalde de platinastatus.
Goud was er voor haar Brel-plaat. Phonogram zag het niet zitten dat Liesbeth
List nummers van Jacques Brel zou gaan zingen. Men zei: 'er is er maar een die
Brel mag zingen en dat is Brel zelf'. Na te dreigen weg te gaan bij Phonogram,
werd er toestemming gegeven. De plaat werd een succes en Jacques Brel kwam
persoonlijk de gouden plaat uitreiken.
Vanaf 1968, het moment dat Liesbeth List met haar door Bob Rooyens geregisseerde
televisieshow de persprijs won op het prestigieuze Gouden Roos Festival in
Montreux, trok ze geregeld voor werk naar het buitenland. Halverwege de jaren
zeventig werden haar activiteiten sterk internationaal gericht. Ze werkte samen
met grote namen als Charles Aznavour, Rod McKuen en Gilbert Bécaud.
In Nederland verliep de carrière van Liesbeth List nog steeds behoorlijk
vlekkeloos. De ene plaat volgde de andere op, ze acteerde in televisieproducties
en films, ook was ze volop te zien in het theater. Daarna werd het tijd om de
aandacht te verschuiven naar het thuisfront. Liesbeth List bleek namelijk
zwanger. Op 41/jarige leeftijd beviel de zangeres van dochter Elisah.
In 1988 stond List weer in het theater met het programma List nu. Een programma
met een breed repertoire. Drie jaar later werd dezelfde opzet gekozen voor het
theaterprogramma List en omstreken. Ze haalde met deze shows maar half volle
zalen. Dit betekende dat ze zichzelf geen groot orkest meer kon veroorloven,
maar optrad met een pianist.
List wilde haar carrière beëindigen, ze dacht haar beste tijd gehad te hebben.
Maar toen kwam ze in contact met Frank Boeijen. De
zanger/tekstschrijver/componist liet weten het een eer te vinden om met List te
werken. Na 12 jaar geen plaat gemaakt te hebben, kwam haar eerste cd uit met de
titel List. Frank Boeijen produceerde het album. Op de cd kwamen nummers van
hemzelf, Henk Hofstede, Maarten Peters en Stef Bos. List in een popjasje mocht
er zijn. Bas Heijne stak in een colum in NRC Handelsblad de loftrompet over
zoveel moois van de zangeres. Daarmee gaf hij Liesbeth List haar zelfvertrouwen
volledig terug. Ook ontving ze voor deze cd een Edison. Na de cd List
produceerde Boeijen nog de cd Noach. Vergezicht is de titel van de laatst
verschenen cd, geproduceerd door Harre Slok.
In 1999 benaderde Albert Verlinde haar om de rol te spelen van Edith Piaf in de
musical Piaf. List die nooit zoveel gehad had met Piaf, zij meteen ´ja´ tegen
het aanbod. Na de première werd ze geroemd. Niet alleen als zangeres, maar ook
als actrice. In 2002 ontving Liesbeth List als eerste de John Kraaijkamp Musical
Award voor de beste vrouwelijke hoofdrol. Uiteindelijk bekeken 110.000 bezoekers
de productie.
In 2001-2002 stond List in de theaters met het jubileumprogramma Van Shaffy tot
Piaf, waarin zij terugblikte op haar 35-jarige carrière, ook bracht zij een ode
aan haar vijf helden: Frank Boeijen, Jacques Brel, Edith Piaf, Ramses Shaffy en
Mikis Theodorakis. Nu staat
Liesbeth in het theater met de show Dichter
bij Liesbeth samen met Antonie Kamerling, Beau van
Erven Doorens, Bastiaan Ragas en Albert Verlinde. Na de premiere van deze show
op 3 oktober 2005 werd Liesbeth door de ambassadeur van Frankrijk is benoemd tot
Officier de la Légion d'Honneur (Officier in het Legioen van Eer). Eerder
werden onder anderen Charles Aznavour, Steven Spielberg, schrijfster Hella
Haasse en schilder Karel Appel benoemd tot Officier de la Légion d'Honneur.
Voor boeken / inhuren :
All-Round Artiestenburo
Bevelandseweg 190 D
1703 AX Heerhugowaard
Tel. 072 5620981 • Fax 072 5764062
Email: allround@quicknet.nl